سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
107
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
سؤال عبد وقتى مالى را باذن مولى قرض نمود در صورتى به عهده مولا مىآيد كه بدست مولى سپرده و خود از آن استفاده نكند اما اگر آن را صرف نفقه و خرجى خود نمايد ذمّه خودش مشغول مىشود نه مولا . جواب عبد مالى را كه قرض كرده اگرچه بر خود انفاق و صرف نمايد ولى معذلك به عهده مولا مىباشد زيرا اين انفاق بر مال مولا است چه آنكه وى ملك و مال مولا مىباشد چنانچه اگر تجارتى را با اذن او انجام دهد احكام تجارت به عهده مولا مىآيد و بهرتقدير چه بنده آزاد شود و چه به رقيّت باقى بماند هردو صورت از اينجهت فرقى ندارند كه اگر مال القرض باذن يا اجاره مولا باشد ذمّه مولا مشغول مىگردد پس تفصيلى كه از قائل مزبور نقل شد و بين صورت آزاد شدن و غير آن فرق گذاشت مقبول و مسموع نيست . سپس مىفرماين : قابل توجه آنكه اختلاف مذكور در صورتى كه عبد مالى را باذن مولى جهت مصرف خود قرض كند ولى اگر براى او قرض گيرد به اتفاق كلمه مولا عهدهدار آن شده و خودش موظّف بپرداخت آن مىباشد .